Het is weer tijd voor een nieuwe blog! Afgelopen weekend heb ik Puerto Madryn bezocht, een stad in Patagonië, het zuiden van Argentinië. Ik ben donderdagavond vertrokken vanaf het busstation retiro, de totale reis duurde zo’n 20 uur. Voor jullie klinkt dit waarschijnlijk echt onwijs lang, maar de afstanden hier zijn enorm dus het is heel normaal om zo lang in de bus te zitten. Daarnaast zijn de bussen echt onwijs luxe, daar kunnen ze in Europa nog wel wat van leren. Ik had een enorme lerenstoel die je een heel eind naar achter kon doen zodat je lekker kon slapen. We hadden een flatscreen met de nieuwste films en het eten was super, er werd zelfs een wijntje bij geserveerd. De busreis is dan ook omgevlogen! Vrijdagmiddag rond een uur of 1 kwam ik aan in Puerto Madryn en heb ik ingecheckt in het hostel. Even later kwamen 4 vrienden uit Buenos Aires ook aan, die een bus later hadden gepakt ivm de wedstrijd Mexico – Frankrijk (1 mexciaanse jongen en 2 franse meiden). Die middag hebben we een lange strandwandeling gemaakt en zagen we de eerste walvissen al in de verte!

De volgende dag hebben we een auto gehuurd en zijn we het schiereiland Península Valdés gaan verkennen, een wereldberoemd natuurreservaat wat sinds 1999 op de wereldergoedlijst van UNESCO staat. Het gebied staat bekend om de rijke fauna, zeeleeuwen, walvissen, pinguïns (helaas was het daar niet het seizoen voor), zeeolifanten en vele vogelsoorten. We hebben de hele dag rondgetoerd door de pampas en ik heb echt genoten van de natuur, ruimte en de frisse lucht! We zijn vaak gestopt en hebben o.a. zeehondjes en zeeleeuwen gezien! Er waren ook baby zeeleeuwen, superlief! De zeehonden lagen heerlijk te chillen op een rijtje, heerlijke beesten. Uiteindelijk zijn we doorgereden naar Puerto Piramides, waar de boten vertrekken om de walvissen van dichtbij te bekijken! Samen met Diego ben ik op de boot gestapt, aangekleed met een soort van geel regenpak en oranje reddingsvest. We hadden een plekje vooraan de boot gevonden en na een kwartiertje varen zagen we al een walvis! Hij kwam erg dichtbij de boot, echt ontzettend gaaf om te zien. De boottocht is echt een avontuur omdat je de hele tijd naar het water aan het staren bent of je misschien een beweging ziet, iedereen is ook doodstil op de boot totdat er een word gesignaleerd, echt heel grappig. Het was wel echt onwijs koud die dag, het waaide heel hard en op het water was het natuurlijk nog veel kouder maar het was het zeker waard. Uiteindelijk zijn we ongeveer 1.5 uur op de boot geweest en hebben we aardig wat walvissen gezien, echt super om mee te maken! Ongelofelijk hoe enorm die beesten zijn en dat ze zo dichtbij de boten komen. Daarna was de dag alweer om en zijn we teruggegaan naar het hostel.

De volgende dag wilden we graat fietsen huren om naar een strand genaamd ‘El Doradillo’ waar de walvissen heel dichtbij het strand komen. Het waaide die dag enorm hard en het was echt ontzettend koud, waarop we hebben besloten de fietstocht maar over te slaan. Zoekend naar een ander plan bood de receptioniste van het hostel ineens aan om haar auto aan ons uit te lenen! Daar zeiden wij natuurlijk geen nee tegen, echt geweldig dat zulke mensen met goed vertrouwen in hun medemens nog steeds bestaan. Even later zaten we in de auto en hebben we het stadje Puerto Madryn zelf nog even verkend. We wilden graag naar een museum maar omdat dat was helaas gesloten. Even later belandde we nog bij een ‘feria americana’ wat uiteindelijk een tweedehands winkel bleek te zijn maar die vrouw was ontzettend dankbaar dat we even kwamen kijken. Hierna besloten we broodjes te gaan kopen bij de kiosk die de vrouw van de winkel had aangeraden. Ook de man hier was zo ontzettend vriendelijk! Hij vroeg ons welke ham we wilden en liet ons een stukje proeven. Iedereen vond het heerlijk, totdat hij vroeg wat hij dacht dat we aan het eten waren. Paardenvlees..... dat had ik nou niet willen weten. We kochten ham, kaas en broodjes voor de lunch en gingen op pad naar het strand! Na een tijdje rijden kwamen we langs het uitkijkpunt van ‘El Doradillo’ en we besloten om daar even te gaan kijken. Toen we de weg naar beneden afreden zagen we ineens een walvis springen en iedereen begon spontaan te gillen, haha. We zijn de auto uitgestapt en hadden een geweldig uitzicht over de zee en vele springende walvissen, walvisstaarten die in het water gleden en water wat omhoog spoot van hun ademhaling. We hebben hier een hele tijd gezeten, genietend van een uitzicht en geluncht. Dit alles wel verschuilend achter een duin, aangezien het echt ontzettend koud was. Na een tijdje zijn we naar het strand gegaan waar de walvissen op zo’n 8 meter te zien zijn, ongelofelijk! Na een lange dag zijn we weer teruggekeerd naar het hostel. ’s Avonds zijn de andere 4 doorgetrokken naar Bariloche, en ik ben in het hostel gebleven aangezien ik de volgende dag rond een uur of 1 weer zou vertrekken richting Buenos Aires. Helaas had mijn bus vertraging aangezien hij uit het zuiden moest komen waar op dat moment door de sneeuwstorm de wegen waren afgesloten. De vrouw van de ticketbalie zei dat ik om 5 uur maar terug moest komen en dat we dan met geluk om half 6 zouden vertrekken. Ik ben inmiddels lang genoeg in Argentinië dat ik wel wist dat er geen schijn van kans was dat we om half 6 zouden vertrekken maar toch was ik om 5 uur weer netjes bij het busstation. En ja hoor, de bus zou over 40 minuten komen. 40 minuten later heb ik weer navraag gedaan en kreeg ik het antwoord dat het nog een uurtje zou duren… uiteindelijk ben ik om half 8 vertrokken richting Buenos Aires! De volgende dag kwam ik om een uur of half 3 ’s middags aan, net op tijd voor de wedstrijd Argentinië – Griekenland die live werd uitgezonden van een enorm plein vlakbij het busstation waar ik aankwam. Nikita heeft me opgehaald en samen zijn we de wedstrijd gaan kijken, was supergaaf en Argentinië heeft uiteraard gewonnen met 2-0!

De voetbalsfeer is hier trouwens echt geweldig. Argentinië doet al alsof ze het WK hebben gewonnen en het dagelijkse leven tijdens een wedstrijd ligt compleet stil, super om te zien! Ook het commentaar op de TV is echt heel grappig, als er een goal is dan schreeuwt de verslaggever minstens een minuut lang 'gooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooool'! Wij Nederlanders hebben ondertussen een eigen basis in de Nederlandse bar "van Koning" waar we alle wedstrijden kijken gehuld in het oranje en met NL muziek! Heel erg leuk!

Dat was het dan weer! De aftelklok is ingegaan, nog minder dan een maand in Argentinië ïÂ�Œ Nikita en ik zijn bezig met onze schoolopdrachten en hebben al een beetje een plan gemaakt voor de reis door Bolivia! Een heel dubbel gevoel want aan de ene kant wil ik Buenos Aires helemaal niet verlaten maar aan de andere kant heb ik superveel zin in de reis door Bolivia samen met Nikita en natuurlijk ook om mijn familie en vrienden in Nederland weer te zien!


Vergeet de foto’s niet te checken en een berichtje achter te laten! Tot snel weer!

Suus